Παρεμβάσεις των δημοτικών συμβούλων που έχουν εκλεγεί με το ψηφοδέλτιο της Λαϊκής Συσπείρωσης για τον Προϋπολογισμό του δήμου Παλαιού Φαλήρου 2026, στο δημοτικό συμβούλιο της Δευτέρας 02/03/26.

2026-03-08

Ο προϋπολογισμός είναι σε πλήρη ευθυγράμμιση με τον Κρατικό Προϋπολογισμό της Κυβέρνησης. Σφίγγει ακόμα περισσότερο τη θηλιά στον λαιμό των λαϊκών νοικοκυριών, για να κερδοφορούν οι επιχειρηματικοί όμιλοι. Γι' αυτό τον καταψηφίσαμε για άλλη μία χρονιά.

Οι προϋπολογισμοί αυτοί αποτελούν ένα εργαλείο του αστικού κράτους στην προώθηση και εξειδίκευση της κεντρικής πολιτικής όπως αυτή περιγράφεται στον ετήσιο κρατικό προϋπολογισμό, αυτόν τον αντιλαϊκό, πολεμικό προϋπολογισμό που ψηφίστηκε πριν τρεις μήνες, δηλαδή η εξειδίκευσή του σε τοπικό επίπεδο. Για αυτό ακριβώς εκδίδονται εξειδικευμένες οδηγίες για τη σύνταξη των προϋπολογισμών των ΟΤΑ. Από τη μια πλευρά αναθέτουν σαφή καθήκοντα στην Τοπική Διοίκηση, για να εξυπηρετούνται επενδυτικά σχέδια σε διάφορους τομείς. Από την άλλη πλευρά εξυπηρετούν τη διεύρυνση και γενίκευση της ανταποδοτικότητας.

Επιβεβαιώνεται για άλλη μία χρονιά ότι, η διοίκηση στον δήμο αποτυπώνει στον Προϋπολογισμό για το 2026 την ίδια πολιτική λογική, τις ίδιες ιεραρχήσεις και προτεραιότητες με τους προηγουμένους προϋπολογισμούς. Η δημοτική αρχή φτιάχνει προϋπολογισμούς που δεν έχουν να κάνουν με τις ανάγκες του λαού της πόλης, αλλά προϋπολογισμούς που εξυπηρετούν με προτεραιότητα την Αθηναϊκή Ριβιέρα και το «Brand Name»- όπως λένε, του Παλαιού Φαλήρου, ή που εξοικονομούν χρήματα ώστε να εφαρμόζεται ανεμπόδιστα από την κεντρική διοίκηση το αντιλαϊκό της σχέδιο. Είναι ένας ακόμη προϋπολογισμός που στοιχίζει εκατομμύρια στα λαϊκά νοικοκυριά, τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους και τους μικρούς επαγγελματίες.

Η διαπίστωση για την πενιχρή κρατική χρηματοδότηση στο δήμο σε σχέση με τις ανάγκες του προφανώς και είναι κοινή. Η διαφορά μας είναι ότι η δημοτική αρχή δεν αμφισβητεί το θεσμικό ρόλο των δήμων που μετατρέπονται στο μακρύ χέρι του κράτους, επιβαρύνοντας τους δημότες. Θεωρείται κανονικότητα και λογικό να βάζουν οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα, ακόμα πιο βαθιά στο χέρι στην τσέπη. Να φορολογούνται δίπλα και τριπλά. Δηλαδή πέρα όλα τα άλλα, φορτώνεται και η ανταποδοτικότητα.

Είναι πάγια η θέση μας για σημαντική σταδιακή μείωση των δημοτικών τελών με σκοπό την οριστική κατάργησή τους. Αυτό αφενός απαιτεί τη διεκδίκηση από το δήμο για την απόδοση έστω της προβλεπόμενης χρηματοδότησης που ακόμα και πετσοκομμένη τις περισσότερες φόρες δεν αποδίδεται, αλλά κυρίως την σημαντική αύξηση αυτής της χρηματοδότησης και την αποκλειστική κρατική ευθύνη σε μια σειρά αρμοδιοτήτων που αυτή τη στιγμή επιβαρύνουν το δήμο. Το γνωστό αφήγημα της κυβέρνησης αλλά και της δημοτικής αρχής ότι λεφτά δεν υπάρχουν, καταρρίπτεται από τις μεγάλες επιδοτήσεις στο μεγάλο κεφάλαιο, σε συνδυασμό με τις σημαντικές φοροαπαλλαγές και τη χρηματοδότηση για τις πολεμικές δαπάνες, τη στροφή προς την πολεμική οικονομία, για την αύξηση της κερδοφορίας των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων.

Η δημοτική αρχή προϋπολογίζει να εισπράξει σχεδόν 17,5 εκ ευρώ από φόρους, τέλη, παροχή υπηρεσιών και πρόστιμα. Την ίδια ώρα, ως προς τις δαπάνες, τα ποσά που πάνε, για παράδειγμα, για τα σχολεία παραμένουν πολύ χαμηλά. Τα οποία θα προκύπτουν πάλι από το χαράτσωμα των δημοτών μέσω του γνωστού ΦΗΧ (Φόρος Ηλεκτροδοτούμενων Χώρων) Η κατάσταση στα σχολεία θα γίνεται όλο και χειρότερη, μιας και τα κόστη λειτουργίας τους ανεβαίνουν και τα ίδια γερνάνε. Με αποτέλεσμα ακόμα και να πέφτουν ταβάνια όπως πρόσφατα στο 1ο δημοτικό.

Τα προηγούμενα δεν μπορούν να μη συσχετιστούν με την Πολιτική Προστασία κυρίως λόγω των πολεμικών εξελίξεων αλλά και με αφορμή τα 3 χρόνια από το έγκλημα στα Τέμπη που αποτελεί πλέον σύμβολο στη λαϊκή συνείδηση για τη θυσία της ζωής μπροστά στα κέρδη των μεγάλων επιχειρήσεων κρατικών και ιδιωτικών.

Με αφορμή, λοιπόν, την ψήφιση του απαράδεκτου νόμου για την Πολιτική Προστασία, προκύπτουν και μια σειρά αρνητικές επιπτώσεις στη πόλη μας όπως επίσης επιβεβαιώνονται και παλιότερα συμπεράσματά μας. Η Κυβέρνηση, πιστή στην εγκληματική οδηγία της ΕΕ να προτεραιοποιούνται έργα πρόληψης κινδύνων ΜΟΝΟ όπου είναι ασύμφορη η αποζημίωση, δεν χρηματοδοτεί έργα αναβάθμισης υποδομών. Διαχρονικά σοβαρά και μεγάλα έργα τόσο για την συντήρηση παλαιωμένων υποδομών, όσο και για τη δημιουργία καινούριων, για την πρόληψη και αποκατάσταση σε περιοχές που έχουν αυξημένους κινδύνους, δεν είναι επιλέξιμα.

Τα δημοτικά τέλη στα μικρά μαγαζιά παραμένουν πολύ υψηλά και δεν εξαντλούνται τα περιθώρια που δίνει ο νόμος να οριστούν τα δημοτικά τέλη στο δεκαπλάσιο του συντελεστή για τις μεγάλες επιχειρήσεις, παρά την μικρή αύξηση που έγινε , μετά από την πίεση της ΛΣ. Στα σουπερμάρκετ που ευθύνονται για το ξεζούμισμα της λαϊκής οικογένειας και είχαν εκατομμύρια ευρώ κέρδη το 2025, στις τράπεζες που βάζουν θηλιά στο λαιμό των επαγγελματιών, στις πολυκλινικές που θησαυρίζουν από την ανάγκη για ιατρική περίθαλψη αφού δεν υπάρχει Κέντρο Υγείας πλήρως στελεχωμένο.

Στα μαγαζιά εστίασης το τέλος παρεπιδημούντων μπαίνει κάθετα σε όλους είτε είναι ένα μικρό καφενείο ,είτε είναι σουίτα ξενοδοχείου. Την ίδια στιγμή οι μικροί επαγγελματίες, όπως και οι εργαζόμενοι έχουν να αντιμετωπίσουν και την αύξηση των δημοτικών τελών στα σπίτια τους, να πληρώνουν διπλά τον ΦΗΧ, να πληρώνουν για πολιτιστικές και αθλητικές δραστηριότητες, να μη μπορούν να αφήσουν τα παιδιά τους σε δημοτικό παιδικό σταθμό, αφού δεν πληρούν τα οικονομικά κριτήρια που μπαίνουν για τα ΕΣΠΑ, εφόσον οι δημόσιοι παιδικοί σταθμοί δεν επαρκούν για να καλύψουν όλα τα παιδιά και οι γονείς αναγκάζονται να βάζουν βαθιά το χέρι στην τσέπη για να πληρώσουν ιδιωτικό ή αν βρουν κάποια θέση να πληρώνουν τροφεία. Εφόσον κιόλας η δημοτική αρχή στηρίζει την κυβερνητική πολιτική, όταν σταματήσουν τα ΕΣΠΑ, αφού όλα στοιχίζονται με την πολεμική οικονομία, τί θα γίνει με τους παιδικούς σταθμούς;

Τα ποσά που προϋπολογίζει η δημοτική αρχή και για το 2026 είναι τόσο ανεπαρκή, που προδίδουν ότι πρόκειται για μεμονωμένες κι ασύνδετες μεταξύ τους παρεμβάσεις σε διάφορα σημεία του Παλαιού Φαλήρου που σε καμιά περίπτωση δεν στοχεύουν στην προετοιμασία συνολικά της πόλης για μεγάλους όγκους ομβρίων που πλέον δεν είναι πρωτόγνωρα ή σπάνια φαινόμενα. Στην ουσία δεν υπάρχει καμία ολοκληρωμένη πρόληψη για πραγματικά αντιπλημμυρικά έργα σε ένα παραθαλάσσιο δήμο και με το ρέμα της Πικροδάφνης. Υπάρχει κίνδυνος. Δεν θα ξαφνιαστούμε από την επόμενη μεγάλη νεροποντή και κακοκαιρία αφού πλέον είναι συχνό φαινόμενο και στην ουσία παρακαλάμε να ρίξει νερό το οποίο μπορούμε να αντέξουμε χωρίς πλημμύρα.

Δεν υπάρχει καν μια αναπτυγμένη επιστημονικά καταγραφή του συνόλου των προβλημάτων, αντίστοιχη αξιολόγησή τους και ένα ολοκληρωμένο σχέδιο αντιμετώπισης τους, μέτρα πρόληψης και εκπαίδευσης πληθυσμού ανά κατηγορία κινδύνου (πλημμυρικός κίνδυνος, σεισμός, πυρκαγιές κ.α). Ένα επιστημονικά τεκμηριωμένο σχέδιο έργων πρόληψης που να συνδέει επιμέρους σχέδια όλων των όμορων δήμων από τον Υμηττό ως στη θάλασσα. Υπάρχει απουσία ενός ολοκληρωμένου σχεδιασμού, σε αντίθεση με τις επιστημονικές και τεχνολογικές δυνατότητες της εποχής μας.

Ενώ ακόμη και για την υλοποίηση των σχεδίων έκτακτης ανάγκης – κατόπιν εορτής δηλαδή - δεν υπάρχει ούτε προσωπικό, ούτε υποδομές. Και έμεινε μόνο το 112 και η ατομική ευθύνη του «τρεχάτε να γλιτώσετε» ή «κλειδωθείτε μέσα» γιατί ο κρατικός μηχανισμός, που είναι «πάντα σε ετοιμότητα» τελικά δεν υπάρχει. Προφανώς αυτά ισχύουν όσο κι αν προσπαθούν οι ελάχιστοι εργάτες του δήμου και της Περιφέρειας καθώς κι οι Πυροσβέστες.

Αντίστοιχα και στα αθλητικά σε ολόκληρο το Δήμο, εκτός από την επισκευή της πισίνας δεν προβλέπεται κάτι άλλο αλλά και η κατασκευή καινούργιας πισίνας, συνεχίζει να "σέρνεται" όπως όλα αυτά τα χρόνια. Τα ίδια και στο πράσινο από στην ουσία δεν προβλέπεται τίποτα. Κανένας έλεγχος και κάθε τόσο πέφτουν και δέντρα προκαλώντας για την ώρα ζημιές, αύριο και κάνα σοβαρό ατύχημα.

Γενικά γίνονται ξεκάθαρες δύο πλευρές της αντιλαϊκής πολιτικής που αποτυπώνονται και στα τεχνικά προγράμματα των δήμων. Από τη μία η έλλειψη χρημάτων και κονδυλίων για την κάλυψη των πραγματικών λαϊκών αναγκών όπως σχολεία, αθλητισμός, πράσινο κλπ αλλά και προτεραιότητες που δίνονται που είναι προς όφελος των επιχειρηματικών ομίλων.

Είναι πολλά τα παραδείγματα που αποδεικνύουν ότι η δημοτική αρχή εισηγείται, ψηφίζει και υλοποιεί έναν προϋπολογισμό φορομπηχτικό στην ουσία του, ο οποίος υπηρετεί μια ανάπτυξη για μια πόλη-τουριστικό προϊόν, συνεχίζοντας να παίρνει από τους πολλούς. Για αυτό το λόγο είναι άσφαιρη η όποια κριτική γίνεται στην κυβέρνηση αφού κάθε φορά συμπληρώνεται από καλλιέργεια αυταπατών ότι «κάπως θα τη βολέψουμε και φέτος».

Σε μια εποχή που ο κόσμος φλέγεται, που οι ιμπεριαλιστές ανάβουν το φιτίλι του μακελειού, που η χώρα εμπλέκεται όλο και πιο βαθιά στους πολέμους, που γίνεται μαγνήτης αντιποίνων, που έρχεται νέα καπιταλιστική κρίση, η τοπική διοίκηση οφείλει τουλάχιστον να παίξει ρόλο προστασίας του λαού. Να χρηματοδοτεί την πρόληψη στους κινδύνους, την ενίσχυση των υποδομών και να ανακουφίζει φορολογικά το λαό. Αυτά έχει ανάγκη η λαϊκή οικογένεια και στο Παλαιό Φάληρο κι όχι ενίσχυση της ανταποδοτικότητας κι ανάπτυξη κερδών μεγαλοεπιχειρηματιών του «real estate» και του Τουρισμού που θα λακίσουν στην πρώτη στράκα στρούκα.

Οι δημοτικοί Σύμβουλοι:

Αντωνιάδου Μαριλίνα, Γαρδίκης Νίκος, Μαυρομάτη Χριστίνα

Share
Υλοποιήθηκε από τη Webnode
Δημιουργήστε δωρεάν ιστοσελίδα! Αυτή η ιστοσελίδα δημιουργήθηκε με τη Webnode. Δημιουργήστε τη δική σας δωρεάν σήμερα! Ξεκινήστε